(Het artikel verscheen oorspronkelijk op 9 september 2025 in de Australische Daily Telegraph, Daily Telegraph

Luiz ontvlucht de favela om een beurs aan de universiteit van Sydney te aanvaarden

EXCLUSIEF — Eilidh Sproul-Mellis

Bijschrift (hoofdfoto): De beursstudent aan de University of Sydney Luiz Augusto Duarte de Araújo ontkwam aan het criminele leven waarin veel van zijn vrienden in Rio terechtkwamen en zet zijn opleiding nu voort in Australië. Foto: Tim Hunter.

De laatste keer dat Luiz Augusto Duarte de Araújo zijn beste vriend uit zijn jeugd, Rickson, zag, vierden de twee oudejaarsavond in Rio de Janeiro. Luiz drong er bij de jonge gangster op aan het leven in het drugskartel achter zich te laten voordat het te laat was.

“Ik zei tegen hem: ‘Maak je los uit dit leven — je bent slim, je hoeft niet te blijven waar je nu bent’,” zei de 24-jarige grafisch ontwerper.

Rickson hield de omgeving in de gaten, op zoek naar agenten. ‘Ik zei: “Hou daarmee op … je moeder heeft je nodig, je familie heeft je nodig.” Hij zei: “O, ik heb alleen wat geld nodig, ik kom er binnenkort wel uit,” maar die dag kwam nooit.’

Een maand later was zijn vriend dood, neergeschoten bij een vuurgevecht met de politie.

Eerste Braziliaan met een volledige beurs voor de University of Sydney

Nu is deze internationale student die een postdoctorale opleiding volgt de eerste Braziliaan die een volledige beurs heeft gekregen voor de University of Sydney. Buiten de lessen trapt hij een voetbal rond met medestudenten van het prestigieuze St Paul’s College, waar onder anderen Gough Whitlam studeerde.

Zijn nieuwe onderkomen in het oudste college van de universiteit staat in schril contrast met Pavão-Pavãozinho, de arme favela in het zuiden van Rio waar hij opgroeide.

In een aangrijpend interview onthulde Luiz — die een master in interactieontwerp en elektronische kunsten volgt — de kern van zijn ‘missie’ in Sydney.

‘Misschien kan ik degene zijn die deze deur opent voor mensen uit mijn gemeenschap.’
— Luiz Augusto Duarte de Araújo, Braziliaanse beursstudent

“Ik had geluk”

Tegen alle verwachtingen in ‘groeide Luiz gelukkig op’, zei hij. Zijn adolescentie en jonge volwassenheid verliepen heel anders dan die van de vrienden met wie hij vroeger op straat voetbalde.

Hij dankt dit gelukkige leven aan zijn alleenstaande moeder, die hem heeft opgevoed en hem heeft beschermd tegen het ergste geweld en de ergste armoede in zijn gemeenschap.

Terwijl zijn moeder Antonia lange dagen maakte om genoeg geld te verdienen zodat Luiz goed te eten had, nam zijn peetmoeder Dilza hem in huis.

Antonia heeft er hard voor gevochten om haar zoon toegelaten te krijgen tot de zeer gewilde charitatieve school Solar. De schooldag duurt er meer dan 10 uur en leerlingen sporten ’s middags, leren een muziekinstrument bespelen of spelen onder toezicht capoeira.

“Ik had geluk — als deze plek niet had bestaan, weet ik niet waar ik terecht zou zijn gekomen,” zei Luiz.

Een goede opleiding volgen is niet gemakkelijk binnen het openbare schoolsysteem van Rio. De meeste scholen laten leerlingen ’s middags naar huis gaan, waardoor jongeren vaak urenlang aan hun lot worden overgelaten.

‘Op de plek waar ik ben opgegroeid, is het heel moeilijk om vooruit te komen — een goede baan te vinden, geld te verdienen, een gezin en een mooi huis op te bouwen.

“Misdaad lijkt de perfecte weg … en bijna al mijn vrienden werden door deze val aangetrokken.”

Later zou hij ontdekken dat Rickson niet de enige jeugdvriend was die de ultieme prijs had betaald voor zijn betrokkenheid bij de georganiseerde misdaad.

Journalistiek

Luiz werd ondertussen de eerste in zijn familie die naar de universiteit ging. Hij kreeg een beurs voor de best aangeschreven particuliere universiteit van Brazilië, PUC-Rio.

‘De brief waarin stond dat ik was toegelaten voor een studie journalistiek was een van de mooiste dagen van mijn moeders leven,’ zei Luiz.

Hij kreeg een baan bij TV Globo, het grootste televisienetwerk van Latijns-Amerika. Hoewel een carrière in de journalistiek er uiteindelijk niet in zat — Luiz was creatief ingesteld en vond meer plezier in grafisch ontwerp — maakte die baan Antonia enorm trots. “Voor mijn familie — vooral mijn moeder — was het heel bijzonder om haar kind op zo’n plek te zien werken,” zei hij.

Samenwerking tussen de University of Sydney, EduMais en Solar Meninos de Luz

Toen volgde het meest bijzondere aanbod tot dan toe: EduMais, het partnerfonds van Solar, wilde Luiz voordragen voor een International Equity Scholarship van $150.000 per jaar aan de University of Sydney, aan de andere kant van de wereld.

“Ik dacht: ‘je zei Australië?’ en zij zei: ‘ja, Australië’,” herinnerde Luiz zich. “Ik twijfelde geen moment.”

Om de stereotypen vrijwel te bevestigen, was een van zijn eerste prioriteiten na zijn aankomst in Sydney zich aansluiten bij het voetbalteam van St Paul’s. “Als Braziliaan moet ik spelen om te leven,” zei hij.

Bijschrift (kleine foto’s): Luiz (derde van links) met vrienden in de favela Pavão-Pavãozinho in Rio, met uitzicht over de stad, en (helemaal rechts) op zijn school Solar.