Door Anna Papalexiou- stagiair sociaal werk bij EduMais
Vorige week gebeurde er iets bijzonders tijdens een van onze lessen ondernemerschap. Oud-studenten liepen opnieuw door de deuren waar ze ooit als onzekere jongeren naar binnen waren gekomen en stonden voor de huidige studenten als levend bewijs dat er ook een andere weg mogelijk is.
Het waren geen succesverhalen van ver weg, uit een andere wereld. Het waren Samuel, Thais en Jaqueline, die in dezelfde straten opgroeiden, met dezelfde twijfels worstelden en op dezelfde stoelen zaten. En nu maken ze het goed.
Voor veel van onze leerlingen was dit niet zomaar een gastles. Het was iets veel persoonlijkers: een spiegel.
Julia, een van onze huidige leerlingen, verwoordde dit prachtig:
“Hoop, omdat dezelfde mensen die in dezelfde buurt en dezelfde schoolomgeving als ik zijn opgegroeid, bijzondere mensen worden en groeien in iets waar ze van houden”
Ze liet zich het meest inspireren door Samuel, een oud-leerling van ongeveer haar eigen leeftijd, omdat “hij dezelfde gedachten en twijfels had als ik nu heb – over de universiteit, werk vinden en omgaan met het volwassen leven”.
Dit is de stille kracht van herkenning. Geen inspiratie van een afstandje, maar herkenning van binnenuit. Wanneer jongeren iemand zien met dezelfde achtergrond, uit dezelfde buurt en van dezelfde school (en zien hoe diegene met moed de onzekerheden van het volwassen leven tegemoet treedt), verandert er iets. Mogelijkheden blijven niet langer abstract. Ze worden persoonlijk.
Thiago veranderde voortdurend van gedachten over zijn toekomstige carrière… tot vorige week. Toen hij Samuel hoorde vertellen over zijn eigen weg naar de programmeerwereld, kreeg Thiago iets wat hij tot dan toe niet echt had gehad: de ruimte om onzeker te zijn, en het vertrouwen dat het goed zou komen.
“Ik heb geleerd dat netwerken heel belangrijk is voor mijn professionele carrière en dat ik, zelfs als ik van school kom en niet meteen de eerste keer word toegelaten tot de universiteit, nog steeds een kans heb om binnen te komen en te kiezen wat ik wil doen”.
In een context waarin de weg vooruit smal en meedogenloos kan aanvoelen, weegt deze boodschap bijzonder zwaar. Voor jongeren in gemeenschappen waar systemische barrières reëel en voortdurend aanwezig zijn, is het geen kleinigheid om te weten dat de weg niet perfect hoeft te zijn en dat omwegen te overbruggen zijn. Het betekent alles.
Maria-Eduarda dacht na over haar eigen parallelle reis met Samuel, de herhaalde veranderingen van gedachten, de onzekerheid over haar carrière en de botsende eisen van gezinsverantwoordelijkheid en persoonlijke ambities. Ze was eerlijk over haar werkelijkheid: na haar schooltijd wil ze in eerste instantie helpen de uitgaven van haar ouders te verlagen en beginnen met het opbouwen van haar eigen toekomstige thuis.
Toch maakten de presentaties haar niet onzeker, maar wakkerden ze iets in haar aan:
“Alle presentaties wekten mijn nieuwsgierigheid en motiveerden me om altijd naar het beste te streven, zelfs wanneer de kans niet meteen voor de hand ligt.”
Dat is wat goed onderwijs doet. Het vraagt jongeren niet om hun realiteit achter zich te laten. In plaats daarvan helpt het hen zich een wereld daarbuiten voor te stellen, met respect voor hun afkomst.
Wat we vorige week zagen, was meer dan een les ondernemerschap
. Het was een levend voorbeeld van wat EduMais opbouwt: een ecosysteem vol mogelijkheden, waarin de leerlingen van vandaag de rolmodellen van morgen worden en de cyclus van inspiratie en ambitie blijft draaien.
De jongvolwassenen die terugkwamen om te spreken, kwamen niet terug om op te scheppen. Ze kwamen terug omdat ze nog wisten hoe het voelde om op die stoelen te zitten en zich af te vragen of iemand zoals zij het kon maken. Ze kwamen terug om te zeggen: ja, jij kunt het.
En de leerlingen die luisterden – Thiago, Julia, Maria-Eduarda en hun klasgenoten – zullen op een dag door diezelfde deuren terugkomen en hetzelfde zeggen tegen de volgende generatie.
Niets hiervan zou mogelijk zijn zonder jou.
Het ondernemerschapsprogramma, het klaslokaal en de plek waar Samuel kon staan en spreken en Julia hoop kon voelen, bestaan omdat donateurs, net als wij, geloven dat elk kind het verdient zich een andere toekomst te kunnen voorstellen.
In de favela’s van Pavão-Pavãozinho, Cantagalo en Tabajaras krijgen kinderen dagelijks te maken met economische tegenspoed, structurele verwaarlozing en omgevingen die maar al te vaak de boodschap afgeven dat er voor hen niet meer in zit. EduMais is er om juist een heel andere boodschap uit te dragen.
Jouw bijdrage financiert niet alleen een klaslokaal. Ze financiert het moment waarop een tiener een verhaal hoort dat op dat van henzelf lijkt en besluit niet op te geven. Ze financiert moed, geduld en het zelfvertrouwen waarvan Julia zei dat ze die mee naar huis nam. Ze financiert de volgende Samuel, die ooit terugkomt om de volgende generatie leerlingen te inspireren.
De cirkel blijft zich voortzetten dankzij jou. Houd deze beweging gaande en doneer vandaag nog via https://edumais.org/donate/