Ik vind het moeilijk om met methodologieën, regels of zelfs plannen te werken. Daarom zette ik aanvankelijk vraagtekens bij het concept van positieve discipline en geef ik toe dat ik er soms sceptisch over was. Toch zette het me aan het denken over de tijd dat ik op de kleuterschool en op school zat, en over mijn relaties met volwassenen toen ik kind was. Deze terugblik stelde me in staat de ‘hulpmiddelen’ van positieve discipline te gebruiken. Ik moest mijn lichaam, mijn geest en zelfs mijn stem resetten. Bovendien was dat een uitdaging!
​
Ik vond het heel inspirerend om te zien hoe de kinderen (van het naschoolse programma, het Engelse zomerkamp en de videogame-/webdesigngroep) technieken voor zelfregulatie oppikten. Al snel namen ze dingen als een ‘plek om tot rust te komen’, ademhalingstechnieken en non-verbale signalen om op een bepaald moment een emotie of gevoel uit te drukken heel natuurlijk in zich op.

Ik zag dat deze handelingen hen lichamelijk hielpen om tot rust te komen en te ontspannen, en zich vervolgens goed te voelen in hun lichaam en het te accepteren. Mentaal voelden de kinderen zich na verloop van tijd veilig en op hun gemak om te verwoorden wat ze voelden of nodig hadden, wat ze wilden of juist niet wilden.

Door deze leeromgeving te creëren en naar elkaar te luisteren en met elkaar te praten, ontstond er een respectvolle en vertrouwde ruimte, met alle mooie en minder mooie momenten, improvisaties en verrassingen.

De kinderen zijn echter niet opgehouden luidruchtig of ondeugend te zijn, wat nu eenmaal bij hun ontwikkeling hoort, maar ze hebben wel veel nieuwe inzichten opgedaan. Ik ook.
Ik ben erg benieuwd wat dit op de langere termijn oplevert.

EduMais – Onderwijs geven is een daad van liefde.
Matylda Rosinska

Respect is waar leren begint. Lees hoe positieve discipline vormgeeft aan onze lessen, doneer zodat onze lessen gratis blijven, of doe vrijwilligerswerk met ons in Rio.