Een sprong in het diepe.Zo reageerde een van de grootste kranten van Brazilië, O Estado de São Paulo, op de uitslag van de recente presidentsverkiezingen. Dit gevoel van onheilspellende onzekerheid heeft veel mensen in Brazilië in zijn greep gekregen: de angst dat het land aan een mogelijk gevaarlijke reis naar het onbekende is begonnen.
Dit is niet de plek om de ins en outs van de verkiezingscampagne uiteen te zetten. EduMais probeert zich in deze processen zo neutraal mogelijk op te stellen.
Yet we feel it necessary to paint a picture of the potential effects of these results upon our work, as well as the country as a whole. Although we are not quite sure what lays ahead – nobody is, in truth – there is nevertheless plenty of reason for concern.
Voor de balans en objectiviteit moeten we eerst erkennen dat de reacties op de verkiezingsuitslag weliswaar vaak werden gekenmerkt door angst en teleurstelling, maar dat er in het hele land ook andere, even sterke emoties loskwamen: hoop en feestvreugde.
De afgelopen jaren leken deze idealen vaak buiten bereik, nu Brazilië een moeilijke periode in zijn geschiedenis doormaakt. De verlammende impasse van geweld, corruptie, economische recessie, hoge werkloosheid en chronisch overbelaste onderwijs- en gezondheidszorgsystemen heeft de hoogtijdagen van het vorige decennium tot een verre herinnering gemaakt. In combinatie met een diep wantrouwen jegens de zittende politieke klasse is de hunkering naar verandering – volgens sommigen ongeacht de vorm die deze aanneemt – gestaag gegroeid.
Tegen deze achtergrond heeft de verkozen president, Jair Bolsonaro, zichzelf neergezet als een quasi-Messiaanse figuur, zoals past bij zijn tweede naam. Zijn aanhangers zijn hem gaan zien als – zoals voormalig Wereldvoetballer van het Jaar Ronaldinho het verwoordde – de belofte van “vrede, veiligheid en iemand die ons ons geluk kan teruggeven.”
Indeed, rather than a beacon of hope, many observers have seen his election as a “celebration of ignorance, machismo and lies,” a demonstration that “Brazilian democracy is in serious crisis today.” With his pro-torture and pro-dictatorship declarations, threats of imprisonment or exile to anyone who opposes him, and an extensive back catalogue of deplorable comments about most everyone who is not a white, straight man, Bolsonaro’s victory may instead have ushered in a future altogether darker, intolerant, authoritarian.
Het is nog te vroeg om precies te zeggen hoe alles zal verlopen. De verkiezingen waren pas een maand geleden en de nieuwe president wordt pas in januari beëdigd. Ondanks de meer verzoenende toon die de verkozen president sinds zijn overwinning aanslaat en zijn woorden over “een Brazilië met uiteenlopende meningen, kleuren en geaardheden”, neemt dit onze angst niet weg dat zijn opkomst “haat een politieke mogelijkheid heeft gegeven”, zoals Julia Blunck, een journaliste uit Rio, het treffend verwoordt.
The signs aren’t good. Universities have been raided by the police; over 140 reporters have been subjected to threats and violence; and in the ten days leading up to the first round of elections alone, over 50 acts of politically motivated violence were committed. Nor should we forget that the president-elect was the victim of an assassination attempt in the run-up to the election, a clear sign, some might say, of the possible consequences of his divisive rhetoric.
We mogen ook niet vergeten dat de aanstaande president in de aanloop naar de verkiezingen het slachtoffer was van een moordaanslag. Sommigen zouden zeggen dat dit duidelijk laat zien wat de mogelijke gevolgen zijn van zijn polariserende retoriek.

Vorig jaar alleen al werden hier bijna 64.000 mensen, oftewel meer dan 7 mensen per uur, vermoord. Meer dan 5.000 van hen werden op zijn minst door de politie om het leven gebracht.
Het is moeilijk in te zien hoe een president die poseert voor foto's met zijn vingers in de vorm van een pistool en die zegt dat ‘een politieagent die niet doodt, geen politieagent is’, een einde zal maken aan dit bloedbad. Een van de voormalige politiechefs van Rio heeft zelfs gewaarschuwd dat het voorgestelde beleid van de verkozen president, met name het bevorderen van wapenbezit en het geven van ‘carte blanche’ aan de politie om mensen te doden, het land dreigt ‘in een nog grotere broedermoord te storten’.
Maar het toenemende geweld is niet alleen een dreiging: het is al aan de gang. Sinds het geliefde leger van de verkozen president in februari de verantwoordelijkheid voor de openbare veiligheid in Rio op zich nam, is het aantal moorden met 5% gestegen ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. Misschien wel het meest verontrustend is dat het aantal doden bij confrontaties met de politie met 35% is gestegen, wat het vuur van het wantrouwen in hun vermogen om de openbare veiligheid te waarborgen alleen maar verder aanwakkert.
Op zondag 20 oktober trok de militaire politie de favela binnen. Aanhangers van Bolsonaro, die vlakbij in een optocht bijeen waren gekomen, juichten de schoten van de politie toe. Een vermoedelijke drugshandelaar werd gedood, een ander raakte gewond. Een nietsvermoedende vrouw werd in haar gezicht geraakt door een verdwaalde kogel.
During the ensuing days of retaliatory fire, as well as electricity outages caused by a generator being shot, both EduMais and its partner organization, Solar Meninos de Luz, had to close down our operations for safety reasons. Unfortunately, this is an all too common story across the city.
Staggeringly, by the end of October 2017, there had been only eleven days when all schools had managed to open over the course of that school year, which ends here in December.
We hebben deze gevolgen zelf maar al te vaak gevoeld. Alleen dit jaar zijn we niet slechts dagen, maar weken aan onderwijs kwijtgeraakt.
De slachtoffers van deze toename van geweld zijn dus niet alleen degenen die het leven laten. De kinderen en tieners met wie we werken, ondervinden direct de gevolgen voor hun ontwikkeling en opleiding. Traumatische ervaringen met vuurgevechten in de buurt van hun huis maken de situatie alleen maar erger. Als de situatie verslechtert, zullen deze getalenteerde jongeren alleen maar verder achterop raken, buiten hun schuld om.
Ze verdienen beter. Onze educatieve programma’s geven hun de middelen om van een betere toekomst te dromen. We willen dat ze hun talenten leren uiten, in plaats van in de drugshandel terecht te komen. Daarom deinzen we niet terug voor de mogelijke uitdagingen die voor ons liggen in onze vastberadenheid om het dominante verhaal van geweld te veranderen; die vastberadenheid wordt er alleen maar sterker door. De kinderen hebben ons nu waarschijnlijk meer dan ooit nodig.
In this event, Maurício Santoro, a political scientist and Professor of International Relations at Rio de Janeiro State University, has called on Brazil’s “social movements and NGOs … to step up courageously to defend civic freedoms and work with international allies.” There may come a point where, in the defense of equality and human rights, we have to risk ourselves by lifting our head above the parapet. But to not do so would only put EduMais’s children and teenagers at further risk. We will need you, in this case, to advocate, to support, and to keep a spotlight on events as they unfold.
For the moment, life, as they say, goes on. We still see predominantly smiling faces and excitement is building for the summer holidays, Christmas, New Year, and Carnival, as well as our summer camps.
To raise the funds to make these possible, several members of our volunteer team and even one student will be taking part in the Rio half marathon on 9 December, less than 2 weeks away!
By donating to their fundraiser, you will be helping to provide a safe, educational space for the children over the long summer holidays, when they are at more risk of getting into trouble on the streets. Help us to get the new year, and the new political era, off to a positive start for them.
Laat een reactie achter:
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.