Vier maanden in Rio de Janeiro lopen ten einde. Ik kwam hier in september met de wens om de kansarme kinderen van Rio te ondersteunen en opnieuw te genieten van de cidade maravilhosa. Nadat ik hier in 2014 ook al vier maanden had doorgebracht, voelde ik de behoefte om terug te komen, nog wat meer tijd hier door te brengen en de stad grondiger te verkennen. Hoewel ik eigenlijk van plan was om in Wenen aan een ‘serieus werkend bestaan’ te beginnen, wees alles in de richting van Rio. Dus gaf ik toe en volgde ik mijn intuïtie, ondanks de kritische, rationele stemmen; een beslissing waar ik geen moment spijt van heb gehad.
Na het behalen van mijn masterdiploma vond ik dat vrijwilligerswerk bij EduMais de perfecte gelegenheid zou zijn om mijn vaardigheden en kennis in de praktijk te brengen en bij te dragen aan een zinvol initiatief. Tijdens een Skype-sollicitatiegesprek spraken Diana en ik af dat ik EduMais zou ondersteunen met allerlei administratieve taken en zou proberen partnerorganisaties en financieringsmogelijkheden te vinden. Na mijn aankomst veranderde dat behoorlijk, en uiteindelijk was ik vooral verantwoordelijk voor de socialemediakanalen van EduMais. De bekendheid van EduMais vergroten en de wereld informeren over het bestaan en de activiteiten van de organisatie leek een cruciale basis die nog gelegd moest worden. Hoewel ik weinig ervaring had, maar wel erg nieuwsgierig en geïnteresseerd was, begon ik mijn wekelijkse taak van het plannen van socialemediaberichten steeds leuker te vinden.
Onze wekelijkse bijeenkomst met communicatie-expert Rachel was hierbij een enorme steun; ik heb veel van haar geleerd. Ook vond ik het een bijzonder interessante ervaring om haar en Diana te helpen bij de organisatie van de geldinzamelingsactie ‘Samba para EduMais’.
​
Een andere taak die niet van tevoren was afgesproken, maar die ik geweldig vond, was helpen bij de les Global Web Design. Toen Diana me vroeg om bij de les te komen, wist ik niet goed wat ik kon verwachten. Maar omdat ik eerder Duits had gegeven aan vluchtelingen, wist ik hoe leuk en dankbaar lesgeven kan zijn. Natuurlijk merkte ik al snel dat lesgeven aan kinderen heel iets anders is. Hoe dan ook, elke dinsdag met deze acht energiebommetjes doorbrengen werd een van de hoogtepunten van mijn week. Het was de mooiste beloning om de directe impact van EduMais’ activiteiten op de kinderen te zien.
Naast deze twee hoofdtaken hielp ik Diana met verschillende administratieve taken, zoals het opzetten van samenwerkingen met vrijwilligersnetwerken en partnerorganisaties en het zoeken naar geschikte vrijwilligers. Al in de eerste twee weken werd duidelijk dat ik mijn hele werk- en communicatiestijl moest aanpassen: van de zakelijke aanpak die ik gewend was naar de context van een ngo. Dat beschouw ik als een geweldige leerervaring. Ik wil hier ook vermelden dat ik het gevoel had dat mijn werk slechts een druppel in de oceaan was, vergeleken met alles wat Diana voor elkaar krijgt. Ik heb geen idee hoe ze al die kleine en grote dingen weet te regelen en het overzicht bewaart. Ik denk dat dat is wat ze passiegedreven noemen. Dank je wel, Diana, voor je positieve instelling, je eerlijke en directe kritiek en omdat je zo’n inspiratie bent! Het is indrukwekkend om te zien hoe EduMais is gegroeid en zich heeft ontwikkeld, hoeveel de leraren hebben bereikt en hoe positief de reacties waren, allemaal in slechts de afgelopen vier maanden.
Tot slot wil ik ook graag benadrukken dat mijn werk bij Harmonia, een pension in Ipanema, een grote rol heeft gespeeld in het bijzonder maken van mijn ervaring hier in Rio. In eerste instantie had ik deze baan alleen geregeld om in mijn levensonderhoud te voorzien terwijl ik bij EduMais werkte, maar Harmonia werd mijn thuis en de mensen die ik daar ontmoette werden mijn Braziliaanse familie.
geschreven door Marianne Mann, vrijwilliger bij EduMais
Laat een reactie achter:
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.