9 maanden vrijwilligerswerk bij Edumais hebben zeker hun impact op mij gehad, maar hoe diep die impact gaat, valt nog niet te zeggen. Het begon allemaal heel bescheiden, met een zaadje, een idee dat ik nu zie ontluiken, net nu ik verder ben gegaan. De effecten zullen zich nog vele manen lang blijven ontvouwen. Het idee van ‘doorgeven’ is tot me doorgedrongen, net als de reden waarom we überhaupt gemotiveerd zijn om te geven. Wanneer we geven, krijgen we ook iets terug in de vorm van liefde, inspiratie en energie, naast andere zegeningen. Door te geven inspireren we ook anderen om te geven, en zo creëren we een kanaal waardoor er nog meer gegeven kan worden. Wat zou er veranderen, niet alleen voor onszelf maar voor hele gemeenschappen, als we allemaal gewoon wat meer zouden geven en ons leven daarop zouden richten?!

In september besloot ik mijn jaar van geven te beginnen door onze eerste cursist van de communitycursus Engels te verwelkomen. Vanwege familieverplichtingen kon die maar een paar lessen volgen. Kort daarna sloot een jonge vrouw genaamd Emily zich aan, en zo begonnen de lessen op maandag en donderdag. In het begin leken het meer privélessen, maar al snel groeide de groep van twee naar vier cursisten, tot aan de zomervakantie. Na de vakantie deed het nieuws de ronde en was de groep uitgegroeid tot zeven vaste, gemotiveerde cursisten.

‘Energizer’-activiteit!

Deze studenten komen uit verschillende delen van de gemeenschappen Cantagalo en Pavão-Pavãozinho. Ze gaan de hele ochtend naar school en besteden vervolgens twee dagen per week twee uur aan de lessen in de middag. Soms regent het en blijven ze thuis. Soms vallen ze na school in slaap en worden ze niet op tijd wakker voor de les. Dit zijn slechts enkele kleine tegenslagen, maar over het algemeen nemen hun inzet en interesse toe. Ik ben ontzettend trots op hun toewijding en enthousiasme.

​Een gewone les begint met het verwelkomen van de leerlingen. Ik vraag hoe het met ze gaat en of ze iets nieuws te vertellen hebben. Daarna doen we een korte energizer om iedereen ‘wakker’ te maken. Bijvoorbeeld een quiz of een eenvoudig spel, zoals bedenken hoeveel woorden je kent die met de letter ‘A’ beginnen. Vervolgens bespreken we het onderwerp van de les, bijvoorbeeld getallen, klokkijken of hobby’s. We proberen altijd spelletjes te gebruiken en de activiteiten zo creatief mogelijk te maken. Een van onze favorieten is het telefoontje, of zoals zij het kennen: ‘telefone sem fio’. Een korte Engelse zin wordt in het oor van een leerling gefluisterd, die hem vervolgens in het oor van een andere leerling fluistert, enzovoort.

De leerlingen vinden het hilarisch. Ik vind het geweldig om hun gezichtsuitdrukkingen te zien wanneer ze de onverstaanbare Engelse zin horen. ‘Wat!’ ‘Ik heb geen idee!’ ‘Verzin gewoon iets,’ roepen de anderen. ‘Ik kan niet zomaar iets in het Engels verzinnen!’ Maar dat doen ze altijd en ze maken er een dolle boel van.
Telefoontjesspel – Umberto geeft het bericht door aan Ylan!

Een van de mooiste aspecten van mijn werk bij Edumais was de tijd en ruimte om sociaal-emotioneel leren met onze leerlingen in de praktijk te brengen. Dat is essentieel en fundamenteel voor elke leeromgeving, maar wordt in andere schoolomgevingen vaak over het hoofd gezien.

Aan het einde van de les sluiten we soms af met een kring waarin we elkaar complimenten geven. De leerlingen geven om de beurt een klasgenoot een compliment. Dat is nieuw voor hen: leren om complimenten te geven en te ontvangen is heel belangrijk. Ik zie dat ze het ongemakkelijk vinden, maar ik moedig ze aan te begrijpen dat we samen een gemeenschap opbouwen die leuk en veilig is. Weten dat we in deze klas allemaal welkom zijn en erbij horen, draagt bij aan dat gevoel van veiligheid.

Mei kwam eraan en daarmee het einde van mijn verblijf (voorlopig). Afscheid nemen is nooit makkelijk, maar gelukkig vertrek ik met een schat aan mooie herinneringen aan de tijd dat ik hier lesgaf. Ik voel me zo bevoorrecht dat ik deze kans heb gekregen om met deze geweldige kinderen te werken! Ik ben trots op ze. Ik ben onder de indruk. Ik heb veel respect voor de toewijding die ze hebben getoond. Ik ben van plan contact te blijven houden met deze bijzondere organisatie en vertrek in de wetenschap dat het project zal blijven groeien en bloeien.
​
Bedankt, Edumais!!!!!

Het volgende verhaal uit onze klaslokalen kan van jou zijn. Ontdek onze programma’s, doneer zodat onze lessen gratis blijven, of word vrijwilliger bij ons in Rio.